The Red Door

Jahr: 2014

Direktor: Tashi Gyeltshen

Spielzeit: 15

Sprache: Dzongkha

Untertitel: Engels

Deze korte film is een beeldschone verfilming van ons levenspad. Een man is onderweg met een rode deur door veranderende landschappen, de bergen in. Daar opent hij de deur en stapt binnen. Met deze onnatuurlijk mooie film verwerkte Tashi Gyelsthen de zelfmoord van zijn neef.

Deze korte film schetst een metafoor van de weg die alle mensen in hun leven afleggen voordat ze een andere wereld binnen gaan. Het begint verstild, met een slapende man en het ritme van regendruppels. Dan gaat de man onderweg, met een rode deur op zijn rug. Hij loopt door groene velden en bossen langzaam de berg op. Hoe hoog hij ook klimt, hij draagt de rode deur met zich mee. Bovenop de berg opent hij de deur en stap binnen. ‘Moeder, ik ben thuis.’
In ‘The Red Door’ verbeelden de veranderende landschappen van Bhutan verschillende levensfasen. De deur is de dood die we altijd met ons meedragen. Ook als we hogerop komen, in wijsheid, ervaring of leeftijd. Uiteindelijk moeten we een deur door. De film is van een onnatuurlijke schoonheid en diepgang. Hij is ook heel persoonlijk. Met de film verwerkte Tashi Gyelsthen de zelfmoord van zijn 22-jarige neef. Hij worstelde met de vraag of we bij ons sterven de wereld uit stappen of juist binnen stappen.