BASE winnaar DMFF Award 2018

Prijswinnaars  DMFF Awards

Tijdens de Awardshow van het Dutch Mountain Filmfestival op 2 november 2018 zijn de prijzen uitgereikt aan de winnaars van de drie DMFF Awards:

 

  • Winnaar van de DMFF Award 2018 is de film BASE van Richard Parry.
  • De Spiegel Best Newcomer Award 2018 is gewonnen door de film ALPTRAUM – The Last Great Adventure van Manuel Lobmaier.
  • De Parkstad Limburg Jury Award 2018 ging naar de film TARFALA van Johannes Östergård.

 

View English jury statement

In een bomvol Royal Theater werden de prijzen aan de winnaars uitgereikt door Basanta Thapa, directeur van het Kathmandu International Mountain Film Festival, Ger Koopman, gedeputeerde Cultuur van de Provincie Limburg en Rinus van Dijk, directeur van Filmhuis de Spiegel. Dit alles onder toeziend oog van de jury, die dit jaar bestond uit filmmaker Dorothee Meddens, professioneel klimmer Marianne van der Steen en filmmaker Allard Faas. Lees hieronder het juryrapport.

DMFF Award Beste Film: BASE

De jury heeft dit jaar gezocht naar een auteursfilm waarbij de visie van de maker op het onderwerp of de prestatie zowel in de vertelling als ook in beeld naar voren komt. De winnaar van deze editie is ontegenzeggelijk een film die daarin uitblinkt.

 

De maker heeft een vorm gekozen die herkenbaar is voor de community waarin de film zich afspeelt. Vorm en inhoud vullen elkaar aan. In het huidige digitale tijdperk van selfies, voyeurisme en sociale media is het narcistische karakter van de hoofdpersoon door het gebruik van de gopro’s geloofwaardig neergezet. Als kijker blijf je dicht op de huid van de hoofdpersonages zitten en word je volledig meegenomen in het verhaal en de duizelingwekkende krachttoeren. De film onderscheidt zich van andere bergsport-speelfilms in dit genre doordat de stunts eigenlijk geen stunts zijn, maar echte sprongen uitgevoerd door echte base-jumpers.
Meer dan in veel andere bergsportfilms krijgt de kijker mee waarom de hoofdrolspeler kiest voor de thrill van de sport, een vraag die de hele film onderhuids aanwezig is als aanjager van het drama. De gedachtengang en de motivatie van de hoofdpersoon, een man die zijn leven voortdurend filmt, worden beetje bij beetje ontvouwen door de filmscènes op een geniale manier over te laten lopen naar de montagetafel van de hoofdpersoon, waar hij zijn filmflarden aan elkaar monteert om inzicht te krijgen in zichzelf en de anderen om hem heen.

Tragisch is het feit dat met het sterven van basejumper en acteur Alexander Polli de fictie ingehaald wordt door de werkelijkheid. Voor de kijker leidt dit tot een surreële ervaring. Deze film roept in een breder perspectief dan ook de actuele vraag op of het publiceren van foto- en filmmateriaal op sociale media ervoor zorgt dat de kijkers meer onder druk komen te staan om nog uitdagendere stunts of challenges aan te gaan, waarmee het aantal ongelukken en dodelijke incidenten zou toenemen.

De jury ziet de film als een schop onder de kont van de makers in het genre. Geen afstandelijke beschrijving van een prestatie opgeleukt met tegelwijsheden, maar een film die je als kijker anderhalf uur lang op het puntje van de stoel houdt en je confronteert met je eigen verlangens en tekortkomingen. Base is hiermee de terechte en inspirerende winnaar van de achtste editie van het Dutch Mountain Film Festival.

Parkstad Limburg Jury Award: TARFALA

De juryprijs gaat naar een film die laat zien dat kleine verhalen uitermate geschikt zijn voor universele thema’s en vragen.

 

Gaat de hoofdpersoon ergens naar toe of probeert hij juist aan iets te ontsnappen? Een vraag die wordt opgeroepen met een prachtig shot van een schim die zich murmelend en vloekend een weg door een sneeuwstorm baant en die je de hele film niet meer loslaat. Het ritme van de montage dat al even rustgevend is als de omgeving en de schoonheid van het camerawerk doen beseffen dat de hoofdpersoon het daar beter heeft dan thuis. Het is de maker gelukt de stilte in beeld te brengen. Als er iets aan te merken valt op de film is het dat de maker nalaat verder te gaan als het emotioneel wordt. Ergens zou je willen weten welk groot verdriet er in de man schuilt. Maar de poëzie die de film uitstraalt maakt het een prijzenswaardige productie en een parel binnen het genre.

De Spiegel Best Newcomer Award: ALPTRAUM

De debuutprijs is gewonnen door een maker met lef. Lef, omdat hij in alle naïviteit een experiment aangaat en durft te laten zien dat de bergen niet alleen geven, maar ook nemen, dat de bergen niet alleen het mooie in de mens naar boven brengen, maar ook al het rauwe.

 

Dat maakt het niet altijd een makkelijke film om naar te kijken. Niet alleen zie je een vriendschap stukje bij beetje kapot gaan, ook de dieren waar de hoofdpersonages voor moeten zorgen hebben zwaar te lijden.
De jury stond hiermee voor een groot dilemma. Ze wilde de artistieke prestaties van de film beoordelen, maar aangezien regisseur en hoofdpersoon één zijn, was het lastig om die artistieke prestaties los te zien van de wijze waarop de maker met zijn omgeving omgaat.
Prijzenswaardig is het feit dat de maker zichzelf niet spaart in de montage. Het was makkelijk geweest de neergang af te schuiven op de andere karakters, die zichzelf uiteindelijk terugtrokken uit de film. Of zelfs op het weer. Op het moment dat de vriendschap een beetje onder druk staat, begint het te regenen en dat houdt de hele film niet meer op.
De maker laat in de film constant zijn twijfels, angsten en toch ook zijn hoop zien. En hoewel dat niet de meest prettige kant is van jezelf om mee geconfronteerd te worden, zorgt juist dat ervoor dat je je als kijker met de held kan identificeren en dat je, zij het met een knoop in je maag, de hele film geboeid blijft kijken.
Dat het de maker niet is gelukt om alle conflicten groots in beeld te brengen, maar dat hij deze toch voelbaar weet te maken bij het publiek, laat zien dat hij als filmmaker grote potentie heeft.

Eervolle Vermelding: REINDEER, Heart of the Sami culture

Een speciale vermelding is er voor een debutant op het Mountain Film Festival circuit. De maker vertelt een belangrijk verhaal over wat er verloren gaat wanneer we een zogenaamd algemeen belang, de groei van de economie, stellen boven het lokale belang van een herdersvolk.

 

Op treffende wijze neemt de maker ons mee in de uitvoering van eeuwenoude tradities en gewoontes. De natuurlijke cyclus is prachtig verbeeld door in vier seizoenen de cyclische bewegingen van de dieren in de ronde kralen te filmen.

Dat de film geen winnaar is, ligt wellicht aan het feit dat de maker, in zijn bewondering en liefde voor die tradities, de tegenkracht wat te zwak in zijn film laat terugkomen. Daar ligt een groter drama voor een sterkere film. Maar desalniettemin verwacht de jury veel van deze jonge maker en hoopt zij dat deze eervolle vermelding een stimulans is om op het ingeslagen pad verder te gaan en zich te blijven ontwikkelen.

...ook Ötzi was aanwezig bij de Awardshow. Fotografie: Pascal Moors